رحمت الله عليه « 73 » . شيخ ابراهيم بن داود « 74 » از اصحاب شيخ ابو الحسن بود . مردى راست و محقق و حكيم و داننده و خواننده بود كه تفسير و حديث و فقه و قرآن ميخواند و مدت سى سال در خانه خود منزوى شد و بيرون نرفت مگر براى اداى جمعه يا نماز ميت و سخن نميگفت الا براستى و درستى و از وى نمىشنيدند مگر بصواب . و آوازى خوش داشت چنان كه هركس كه قرائت وى مىشنيد بيهوش ميگشت و چند سال زن نكرد پس در خواب ديد كه گفتند سنتها بجا آوردى مگر نكاح و در خواب سوگند خورد كه نكاح كند چون بيدار گشت در وقت پيرزنى بخواست و خداى تعالى او را فرزند بداد « 75 » بعد از آنكه حاكم تركان نام در شيراز آمد در زمان ابن خوارزمشاه « 76 » او را تعذيب

--> ( 73 ) - درباره سال وفات وى در شد الازار چنين آمده است : توفى فى جمادى الاولى سنة عشر و ستمائة و دفن فى حظيرة الشيخ ابى - الحسن رحمة الله عليهم . ( شد الازار ص 153 ) . ( 74 ) - الشيخ ابو اسحق ابراهيم بن داود ( شد الازار ) . ( 75 ) - مد : نداد - جها : فرزندى بداد حاكم نام . فحلف فى المنام انه يتزوج فتزوج فى الكبر و رزقه الله الولد ( شد الازار ) . ( 76 ) - مقصود از « ابن خوارزمشاه » سلطان غياث الدين بن محمد خوارزمشاه است كه بتصريح ابن الاثير در اواخر سنهء 620 بغتة بفارس هجوم آورد و اتابك سعد بن زنگى چون تاب مقاومت با او را در خود نديد بقلعهء اصطخر پناهنده شد و غياث الدين در اوايل 621 بشيراز ورود نمود و لشكريان وحشى او در آن شهر از قتل و اسر و غارت و تخريب بلاد و تعذيب عباد در هيچ فرو گذار نكردند و از جملهء مقتولين در زير شكنجهء ايشان بتصريح مؤلف كتاب حاضر همين شيخ ابو - اسحق ابراهيم بن داود صاحب ترجمه بوده است كه در ربيع الاول 621 به هلاكت رسيد ، و پس از مدتى در جريان همين سال 621 غياث الدين از فارس به طرف خوزستان و رى حركت كرد و طولى نكشيد كه سلطان جلال الدين منكبرنى برادر سلطان غياث الدين كه بتازگى از هندوستان بايران مراجعت كرده بود در عبور از فارس در شهور همين سال 621 بلادى را كه سلطان غياث الدين از اتابك سعد گرفته بود به او مسترد ساخت و با او مصالحه نموده از فارس به طرف اصفهان حركت نمود ( رجوع شود بابن الاثير در حوادث سنهء 621 و 622 و تاريخ جهانگشاى جوينى ج 2 : 150 و 202 ، - جوينى تاريخ حملهء غياث الدين را بفارس در سنهء 619 نگاشته ولى صواب بدون شبهه قول ابن الاثير است كه اين واقعه را چنان كه -